Coxa est articulatio profunda, pondus ferens, in medio corporis sita, saepe inobservata, attamen ad motum, aequilibrium, et sustentationem necessaria. Articulatio est sphaerica, ubi caput femoris in acetabulum pelvis inseritur, stabilem nexum formans. Ad robur et amplitudinem motus constructa, haec forma motum in multis directionibus permittit: antrorsum, retrorsum, ab latere ad latus, et rotationem, dum imperium sub onere servatur. Articulationem tegit cartilago levis, quae frictionem minuit dum superficies labuntur, et liquor synovialis motum cum quolibet gradu lubricat.
Sed coxa plus quam motum facilitare facit: pondus corporis sustinet, vim inter corpus superius et crura transferens dum stas, ambulas et curris. Musculi circumstantes, inter quos glutei, flexores coxae et stabilimenta, una operantur ad positionem regendum, vim generandam et congruentiam conservandam. Ligamenta valida articulationem firmant, motum excessivum limitantes dum stabilitatem sub tensione servant.
Cum aequilibratus est, motus efficax et moderatus sentitur. Cum interruptus est, distributio virium mutatur, stabilitas minuitur, et tensio ad inferiorem partem dorsi, genua, et tela circumstantia diffundi potest. Profunda, stabilis, et perpetuo intenta, coxa plus quam articulatio est. Est coniunctor centralis, systema portans onus, et fundamentum motui humani.
Coxa nostra duabus partibus principalibus constat quae inter se congruunt instar pilae et orbitae: caput femoris in summo cruris, et acetabulum in pelvi.
Arthroplastia coxae totalis plerumque fit cum grave damnum ex arthritide vel iniuria actiones cotidianas difficilem reddidit.
Primum ipsam coxam artificialem studeamus.
Prosthesis femoralis — Duo genera praecipua coxae artificialis substituendae sunt, prosthesis cementata et prosthesis non cementata.
Prosthesis cementata in loco tenetur genere cementi epoxydici quod metallum ossi adnectit. Prosthesis non cementata tenuem foraminum retem in superficie gerit quae os in retem crescere et prosthesin ossi adnectere sinit. Ambae prosthesis adhuc late in usu sunt.
Pars acetabularis (cavus) acetabulum substituit. Pars acetabularis ex testa metallica cum involucro interno plastico vel ceramico constat, quod superficiem sustentationis praebet.
Caput femoris est structura rotunda, sphaerica, in summo femoris (ossis femoris) sita, quae partem "sphaericam" articulationis sphaericae coxae format. Cum acetabulo (calice formato) pelvis (ossis coxae) articulatur ad articulationem coxae formandam.
Si plura deprosthesis coxaevel alia producta, libenternobiscum contactum fac, venditiones nostrae tibi auxilium peritum praestabunt.
Tempus publicationis: XX Augusti, MMXXVI